• Anton speelt zijn 'muzikale kunst' op diverse plekken in de regio. De Hoornse haven vindt hij een van de leukste plekken om te spelen.

    Tiny Braam

'Troubadour' Anton geeft gedichten een geluid

WEST-FRIESLAND Misschien heb je hem wel eens zien zitten bij Het Houten Hoofd in Hoorn of Kasteel Radboud in Medemblik en ben je even blijven luisteren naar zijn muziek. Dat is precies wat Anton Greefkes wil.

Anton beschouwt zijn muziek als een kunstproject. Waar een beeld of schilderij gewoon te zien blijft in beeldentuin of museum, is de muziek verdwenen als de geluidsdrager zwijgt. Anton legt met zijn stukken op de bandonion juist de nadruk op deze eindigheid van zijn muziek. "Ik trek met mijn bandonion achter op de fiets door West-Friesland om ergens op een bankje of muurtje te gaan zitten en spelen."

De liefde voor muziek zit de Hoornse troubadour in de genen. "Mijn vader had een bandonion, het instrument dat ik nu het meest bespeel, hij trad hier voor de Tweede Wereldoorlog mee op als muzikale clown." Toen Anton zo'n 35 jaar geleden op een veiling een soortgelijk instrument vond, heeft hij die gekocht. "Zoiets kan je te pronken zetten of proberen te spelen. Het werd het laatste, maar er was niemand die mij dat kon leren, dus heb ik dat zelf met heel veel vallen en opstaan eigen gemaakt."

MUZIEK BIJ GEDICHT Anton ging op zoek naar passende muziek. "In mijn zoektocht stuitte ik op een tekst 'De Maagd van Wognum'. Een leuke tekst, maar geen muziek, dus besloot ik deze er zelf bij te maken." Volgens kenners had hij er gevoel voor. "Toen ben ik gaan zoeken naar meer teksten, om uiteindelijk bij Nederlandse poëzie uit te komen." Inmiddels heeft hij zo'n 250 stukken. "Genoeg om uren te spelen, zonder in herhaling te vallen.'

De door hemzelf op muziek gezette gedichten zijn van negentien- en twintigste-eeuwse dichters. "Favoriet is Jan Engelman, waarvan ik bijna de hele bundel Tuin van Eros op muziek heb gezet." Maar Anton speelt ook anonieme teksten en die van eigen hand, balladen en gezangen over het wel en wee van de zeeman bezingen. "Bij de gedichten hoor ik vaak bij het lezen de muziek er al uit opklinken, de dichter stopt door ritme en dictie vaak de muziek al in een gedicht."

p[ Benieuwd waar u Anton kunt tegenkomen? Lees verder op westfriesweekblad.nl

POSITIEVE REACTIES Anton heeft de laatste tijd weer erg veel zin in het spelen op straat of in de berm gekregen. "Juist omdat de reacties zo positief zijn. Laatst zat ik nog op een bank bij de Park Schouwburg te spelen toen er een paar pubermeisjes naast me plaatnamen. Wat ik dan erg leuk vind, is om uit de mond van dergelijke meiden te horen dat ze het zo mooi vinden. Sommige kleine kinderen beginnen ook spontaan te dansen op de muziek of kijken met open mond toe. Dus kennelijk maak ik niet alleen muziek voor mensen van mijn generatie."

PODIUM IN OPEN LUCHT Echte vaste plekken waar hij speelt, heeft Anton niet. "Maar in de afgelopen jaren was ik veel op Het Houten Hoofd in Hoorn te vinden, maar ook de Rode Steen of bij de brug van het Hoornse Visserseiland." De Hoornse haven vindt hij een van de leukste plekken om zijn (kunst)werk te laten horen. "Hier krijg ik vaak te horen hoe sfeervol mijn stem en muziek is en hoe het over water klinkt."

Maar Anton beperkt zijn 'werkgebied' niet alleen tot Hoorn. "Ook in het buitengebied duik ik zomaar op, op plekken waar geen mens je verwacht. Langs een fietsroute waar af en toe iemand passeert en blij kijkt en de duim opsteekt. Het is net welke route ik kies in West-Friesland en soms ook daarbuiten." Ook wordt hij door Le Champion jaarlijks gevraagd om bij evenementen als een fietsvierdaagse, Ronde van Noord-Holland of de Dam tot Dam wandeltocht de passanten/deelnemers toe te zingen.

Bekende 'mopjes' zal je Anton niet horen vertolken. "Ik vind dat ik daarmee niets toevoeg en ik vind mijn eigen muziek mooi. Als mensen mij vragen zoiets te spelen, dan vraag ik hen of ik er uitzie als een jukebox."